در سازوکار پیشنهادی بودجه ۱۴۰۵، حقوقهای پایینتر با رشدهای بالاتر مواجه میشوند. برای نمونه، حقوق ۱۳ میلیون تومان با افزایش حدود ۴۳ درصدی به ۱۸.۶ میلیون تومان میرسد. در سطح میانی، حقوق ۳۰ میلیون تومان با رشد ۳۰ درصدی به ۳۹ میلیون تومان افزایش مییابد و حقوق ۱۰۰ میلیون تومان نیز با رشد ۲۳ درصدی به ۱۲۳ میلیون تومان میرسد.
با وجود کاهش درصد رشد در سطوح بالاتر، اختلاف ریالی افزایش همچنان قابلتوجه است. طبق همین بررسی، افزایش حقوق فردی با پایه ۱۰۰ میلیون تومان حدود ۲۳ میلیون تومان است؛ رقمی که از منظر مبلغ، بهتنهایی بزرگتر از کل حقوق بسیاری از حداقلبگیران است. در مقابل، حتی با بیشترین درصد رشد، حقوق حداقلبگیر در مثالهای ارائهشده به حدود ۱۹ میلیون تومان هم نمیرسد.
این الگو بهطور ضمنی نشان میدهد سیاستگذار تلاش کرده نرخ رشد را به نفع درآمدهای پایینتر تنظیم کند، اما اثر نهایی برای خانوارها به تورم سال آینده و هزینه کالاهای ضروری وابسته است. اگر نرخ تورم از درصدهای افزایش پیشی بگیرد، قدرت خرید واقعی کاهش مییابد و اگر کنترل شود، شکاف رفاهی از مسیر درصدی تا حدی تعدیل خواهد شد.
منبع: فرهیختگان
