علی بیتاللهی، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، با هشدار نسبت به پیوند توسعه شهری، مصرف آب و فرونشست زمین گفت نیشابور محل بزرگترین شکاف فرونشستی ایران است؛ منطقهای که بهتازگی یک کارخانه بزرگ فولاد در آن راهاندازی شده است. او تأکید کرد صنایع فولادی مصرف آب بالایی دارند و تأمین آب آنها غالباً با برداشت از منابع زیرزمینی انجام میشود؛ عاملی که فرونشست را تسریع میکند.
بیتاللهی با اشاره به تجربه کلانشهرها افزود شهرهایی با ظرفیت محدود که چند برابر گنجایش خود جمعیت میپذیرند، فشار شدیدی بر منابع محیطزیستی وارد میکنند. به گفته او، نمونه تهران نشان میدهد با افزایش تقاضای آب، سدهای متعددی ساخته شده اما انتقال آب از حوضهها، تغذیه طبیعی دشتها را مختل کرده و پیامد آن، افزایش نرخ فرونشست در مناطقی مانند ورامین بوده است.
او تصریح کرد زنجیرهای از وابستگیها میان توسعه شهری، تأمین آب و فرونشست زمین وجود دارد و بیتوجهی به ظرفیت آبی مناطق در جانمایی صنایع، ریسکهای زیرساختی و اقتصادی را بالا میبرد. از منظر هزینه–فایده، استقرار صنایع آببر در مناطق کمآب میتواند هزینههای پنهان بلندمدتی بر شبکههای شهری، کشاورزی و ایمنی سازهها تحمیل کند.
این هشدارها در شرایطی مطرح میشود که مدیریت پایدار آب و جانمایی صنعتی مبتنی بر مزیت نسبی آبی، بهعنوان پیششرط کاهش ریسک فرونشست، بیش از پیش اهمیت یافته است.
