احمد میدری، گفته است وقتی پس‌اندازها به طلا تبدیل می‌شود، نتیجه آن می‌تواند کاهش سرمایه‌گذاری و کند شدن تولید باشد؛ زیرا منابع به جای ورود به بخش‌های مولد، در دارایی‌های غیرمولد قفل می‌شود. او افزوده است در چنین وضعیتی، وقتی وارد طلا صورت بگیرد ارزش پول ملی کاهش می‌یابد و فشار بر اقتصاد بیشتر می‌شود.
وزیر کار در مقابل، از سرمایه‌گذاری در دارایی‌ها و صنایع مولد مانند متانول، اتانول یا مس به عنوان مسیری یاد کرد که می‌تواند تولید را تقویت کند. از منظر اقتصادی، این نگاه مبتنی بر تفاوت پس‌انداز غیرمولد و سرمایه‌گذاری مولد است؛ یعنی جایی که بازدهی از مسیر تولید و افزایش ظرفیت ایجاد می‌شود، نه صرفاً از محل رشد قیمت دارایی.
میدری برای توضیح اثر بازگشت اعتماد به پول ملی به تجربه آلمان در سال ۱۹۲۳ اشاره کرد و گفت یکی از مدیران راه‌آهن آلمان به دولت پیشنهاد کرده بود با وثیقه‌گذاری املاک مردم می‌توان اعتماد از دست‌رفته به پول ملی را برگرداند. او گفت در آن دوره ارزش پول آلمان آن‌قدر افت کرده بود که مردم به جای چوب، اسکناس را می‌سوزاندند؛ اما پس از وثیقه‌گذاری، تورم کاهش یافت.
او در ادامه گفت اقتصاد ایران طی سال‌های اخیر با شوک‌هایی مانند بی‌برقی، بی‌گازی، بی‌آبی و کاهش بارندگی مواجه بوده است، اما با تکیه بر سرمایه انسانی کشور می‌توان این شوک‌ها را مدیریت کرد. در عین حال، اثرگذاری چنین رویکردی در عمل به وجود ابزارهای مالی قابل‌اعتماد برای جذب پس‌اندازها، ثبات سیاست‌گذاری و بازدهی واقعی سرمایه‌گذاری در تولید وابسته است؛ زیرا اگر ریسک اقتصاد بالا بماند، طبیعی است که خانوارها به سمت دارایی‌های نقدشونده‌تر مانند طلا حرکت کنند.
