بر اساس مطالعه مؤسسه امآیتی، تکیه بر هوش مصنوعی برای تفکر به جای همفکری، منجر به «انتقال بار شناختی» و تضعیف حافظه و توانایی حل مسئله کارکنان شدهاست. پژوهشها نشان میدهد ۷۷ درصد از کارکنان معتقدند حجم کاری آنها پس از استفاده از هوش مصنوعی افزایش یافته است.
کارشناسان هشدار میدهند مدیران بدون درک فرآیندهای هوش مصنوعی، انتظارات غیرواقعی ایجاد میکنند که حفظ آن در بلندمدت ناممکن است. این شرایط با افزایش خطاهای کوچک و کاهش کیفیت خروجیها، نخستین نشانههای فرسودگی شغلی هستند.
ادغام هوش مصنوعی در محیط کار نیازمند بازنگری در شیوههای مدیریتی است. آموزش کارکنان، تعیین اهداف واقعی و حفظ نقش محوری انسان در تفکر انتقادی میتواند از آثار منفی این فناوری بکاهد. سرمایهگذاری در توسعه مهارتهای انسانی همراه با بهرهگیری از هوش مصنوعی ضروری است.
