یادداشت سردبیر
چند وقتی است که در اخبار و لابهلای حرفهای برخی مسئولان اقتصادی، یک کلمه نامانوس مدام تکرار میشود: تراستی!
میگویند بالا رفتن قیمت دلار و سرعت گرفتن روند افزایشی تورم تقصیر تراستیهای بانک مرکزی است که دلارهای حاصل از فروش نفت را برنمیگردانند و گم و گور شدهاند!
مردم هم هاج و واج ماندهاند که تراستی دیگر چه کوفتی است که باعث اینهمه افتضاح معرفی میشود؟!
اما هیچکس به مردم نمیگوید این تراستی دقیقاً یعنی چه؟ کی هست؟ کجاست؟
تراست یک کلمه انگیسی به معنای اعتماد و امانتداری است. یعنی اینها (بانک مرکزی) در این اوضاع تحریم، به افرادی در آنور آب (یا اینور آب {؟}) اعتماد داشتهاند که ارز حاصل از معاملات خارجی را برایشان نگه دارد و در موقعیت مقتضی خرج کند یا به اَشکالی، به کشور بازگرداند.
اما ظاهرا، طبق گفتههای نامفهوم آقایان، تراستیهای مذکور نه تعهد زمانی مشخصی برای بازگرداندن پول داشتهاند نه پاسخ شفافی به نهادهای نظارتی میدهند، نه اصلا معلوم است این حجم عظیم سرمایه ملت را چه کردهاند و الان کجا هستند!
وقتی نمایندهی مجلس صراحتاً میگوید: اطلاعات این تراستیها محرمانه است و حتی ما نمایندگان هم نمیدانیم این افراد چه کسانی هستند، یعنی نظارت از بیخ تعطیل بوده است!
مگر میشود پول نفت مملکت دست کسانی باشد که هیچکس آنها را نمیشناسند؟! این محرمانگی برای بیگانه است یا برای مردمی که صاحبان اصلی این پولاند؟
افتضاحِ برنگشتن ارز تراستیها و عدم تسویه حساب آنها، در زمان ریاست محمدرضا فرزین بر بانک مرکزی اتفاق افتاده است. ایشان مسئول مستقیم سیاستهای ارزی و دلارهایی بوده که به این واسطهها سپرده شد.
چطور ممکن است در دورانی که ارز برای دارو و کالاهای اساسی نیست، میلیاردها دلار دست تراستیها بماند و برنگردد؟!
عجیبتر اینکه فرزین به جای پاسخگویی در برابر افکار عمومی و مراجع قضایی، استعفا داده و دستیار اقتصادی رئیسجمهور شده است!
آیا در سیستم مدیریتی کشور، پاداشِ ابهام مالی و عدم بازگشت منابع ملی، حکم دستیاری رئیسجمهور است؟
فرزین باید پاسخ دهد که آن ارزهای بازنگردانده شده! چه شد؟ اگر دست تراستیهاست، چرا پس نمیدهند؟ و اگر پس نمیدهند، چرا شکایت نکردید؟ نکند به سرنوشت دکل گم شده دچار شدهاند؟!
مدعیالعموم کجاست؟
اینجا دیگر بحثِ جناح سیاسی یا دعوای زرگری رسانهای نیست؛ بحثِ حساس معیشت و حق اعتراض مردم است!
وظیفه قوه قضاییه است که به عنوان مدعیالعموم به این جعبه سیاه ورود کند. مردم حق دارند بپرسند و شما وظیفه دارید روشن کنید:
۱- این تراستیهای ناشناس چه کسانی هستند؟
۲- دقیقاً چه حجم ارزی از کشور در اختیار آنهاست؟
۳- چرا گزارش عملکرد آنها فوق محرمانه شده است؟
۴- چه تضمینی گرفته شده که سرنوشت این پولها مثل دکلهای نفتی گمشده نشود؟
اگر قرار است مردم هزینه تحریم را با پوست و گوشت خود بدهند، حداقل حق دارند بدانند پول نفتشان در جیب کدام امینِ ناپیدا جا خوش کرده است. شفافیت لطف نیست؛ وظیفه است.
