بررسی دادههای مرکز آمار ایران نشان میدهد نرخ بیکاری زنان از سال ۱۳۹۶ تا تابستان ۱۴۰۴، با کاهش ۴.۷ درصدی مواجه شده است.
نرخ بیکاری زنان در سال ۱۴۰۴، معادل ۱۵.۲ درصد است. نرخی که ۷.۸ درصد با نرخ بیکاری کل فاصله دارد. این فاصله، در طول سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴، دستخوش تغییراتی شده و با نوساناتی مواجه بوده است؛ اما در سال ۱۴۰۴، با وجود کاهش نرخ بیکاری زنان نسبت به سال ۱۳۹۶، هنوز همان فاصله ۷.۸ درصدی سال ۱۳۹۶ را با نرخ بیکاری کل دارد. کاهش نرخ بیکاری لزوما به معنای بهبود وضعیت واقعی زنان در بازار کار نیست و عوامل دیگری در آن نقش دارند.
چرا نرخ بیکاری زنان ظاهرا کاهش یافته است؟
از عوامل کاهش نرخ بیکاری زنان، میتوان به کاهش مشارکت اقتصادی زنان اشاره کرد. یعنی زنانی که به دنبال کار میگردند، کاهش پیدا کردهاند که همین مسئله موجب میشود که نسبت بیکاران به فعالان کمتر نشان داده شود. طبق گزارشهای مرکز آمار، نرخ مشارکت زنان همچنان بسیار پایین است و حضور فعال زنان در بازار کار بسیار کاهش پیدا کرده است. همچنین، جمعیت سن کار اخیرا افزایش یافته و بخشی از آن را زنان تشکیل دادهاند؛ اما رشد اشتغال برای زنان کافی نبوده است.
مشارکت پایین نیروی کار، نابرابری ساختاری در بازار کار و بیشتر بودن جمعیت فعال مرد نسبت به زنان، از عوامل دیگری است که شکاف نرخ بیکاری زنان با نرخ بیکاری کل را زیاد نشان میدهد.
برای مطالعه بیشتر، صفحه اقتصاد واقعی در زمان اقتصاد را دنبال کنید.






