به گزارش زمان اقتصاد، بازار جهانی انرژی در پایان هفته شاهد تغییر فاز از وضعیت «کمبود عرضه ساختاری» به «تعدیل انتظارات» بود. قیمت برنت پس از ثبت سطوح مقاومتی در محدوده ۱۱۰ دلار طی روزهای گذشته، در واکنش به اخبار حوزه زیرساخت، به محدوده حمایتی ۱۰۵ دلار (همتراز با پیشبینیهای سهماهه) عقبنشینی کرد.
عامل اصلی این فشار نزولی، گزارشهای صنعتی پیرامون طرحهای عملیاتی برای احیای ظرفیتهای خط لوله «شرق–غرب» است. طبق گزارشهای منتشر شده، برنامهریزی برای بازگشایی نیمی از ظرفیت عملیاتی این خط لوله (حدود ۳.۵ میلیون بشکه در روز) طی روزهای آتی و دستیابی به بهرهبرداری کامل ظرف ۶ هفته، چشمانداز عرضه را برای معاملهگران بهبود بخشیده است. همزمان، دادههای لجستیکی حاکی از افزایش جریان فیزیکی نفت خام و فرآوردههای نفتی از مسیرهای ترانزیتی دریایی است که به ثبات بیشتر زنجیره تأمین کمک کرده است.
از سوی دیگر، بررسی آمار ذخایر نفت خام ایالات متحده، نوساناتی را در کوتاهمدت نشان داد. مطابق گزارشهای رسمی، موجودیها با ۶۴۰ هزار بشکه کاهش به سطح ۴۲۳.۴ میلیون بشکه رسیدند. تفاوت معنادار این گزارش با تخمینهای اولیه (گزارشهای غیررسمی پیشین)، منجر به خنثی شدن انتظارات ناشی از کاهش شدید ذخایر شد و بازار را به سمت تعادل قیمتی سوق داد. در حال حاضر، سطح حمایتی ۱۰۵.۵۰ دلار بهعنوان نقطه اتکای فنی معاملهگران عمل میکند؛ تثبیت قیمتها در این ناحیه میتواند به معنای اتمام دوره اصلاح و بازگشت به روند پیشین باشد، در حالی که تداوم بازگشایی زیرساختهای انتقال، فشار نزولی را به سمت سطوح پایینتر هدایت خواهد کرد.
| شاخص | مقدار فعلی | دلالت اقتصادی |
|---|---|---|
| قیمت برنت | ۱۰۵.۷۶ دلار | اصلاح در نزدیکی حمایت فنی |
| تغییر روزانه | ۲.۱- درصد | تعدیل انتظارات عرضه |
| رشد سالانه | ۵۶.۸۳ درصد | تداوم بازدهی بالای ۵۰٪ |
| ظرفیت زیرساخت | برنامهریزی برای بازیابی ۵۰٪ تا ۱۰۰٪ ظرفیت | کاهش محدودیتهای انتقال انرژی |
| جریان ترانزیت | تقویت عبور محمولههای انرژی | بهبود زنجیره تأمین فیزیکی |
| ذخایر نفت آمریکا | ۴۲۳.۴ میلیون بشکه (کاهش ۶۴۰ هزار بشکهای) | خنثی شدن اثر تقاضامحور |
| سطح حمایتی کلیدی | ۱۰۵.۵۰ دلار | مرز تعیینکننده روند آتی |
بازار نفت در حال حاضر در حال هضم اخبار مربوط به افزایش ظرفیتهای عملیاتی زیرساختهای انتقال انرژی است. کاهش قیمت روز جاری ناشی از پیشبینی بهبود عرضه فیزیکی در میانمدت است. با این حال، پایداری قیمتها در سطح ۱۰۵ دلار نشان میدهد که بازار همچنان نسبت به تداوم کسری عرضه در بازارهای جهانی حساسیت دارد و تا زمان عملیاتی شدن کامل برنامههای افزایش ظرفیت، نوسانات در همین محدوده دور از انتظار نیست.







