به گزارش تحریریه زمان اقتصاد، شیر خشک برخلاف بسیاری از اقلام خوراکی، صرفاً یک کالای مصرفی نیست، بلکه برای بخشی از خانوارها به‌ویژه خانواده‌های دارای نوزاد یک کالای اجتناب‌ناپذیر و حیاتی محسوب می‌شود. داده‌های مرکز آمار نشان می‌دهد افزایش قیمت شیر خشک در دی‌ماه، گرچه به اندازه برخی اقلام خوراکی سه‌رقمی نیست، اما به دلیل حساسیت مصرف‌کنندگان آن، از اثرگذاری اجتماعی بسیار بالاتری برخوردار است.
تورم ۷۴.۶ درصدی شیر خشک به‌طور معناداری بالاتر از تورم عمومی کشور و میانگین افزایش قیمت بسیاری از اقلام خوراکی قرار دارد. این مسئله نشان می‌دهد بازار شیر خشک نیز مانند تخم‌مرغ و برنج خارجی، صرفاً تابع تورم کلی اقتصاد نبوده و با اختلالات ساختاری در سمت عرضه مواجه شده است. افزایش هزینه تولید و نوسانات نرخ ارز و انتقال ارز ترجیحی به مصرف کننده نقش تعیین‌کننده‌ای در جهش قیمت این کالا ایفا کرده‌اند.
از سوی دیگر تأخیر در برخی مقاطع کمبود مقطعی در بازار، موجب شده فشار هزینه‌ای تولید مستقیماً به مصرف‌کننده نهایی منتقل شود. در چنین شرایطی، حتی سیاست‌های یارانه‌ای نیز نتوانسته‌اند به‌طور کامل مانع افزایش قیمت شیر خشک شوند.
پیامد این وضعیت برای خانوارهای دارای نوزاد بسیار جدی است. افزایش قیمت شیر خشک، به معنای تحمیل هزینه‌های سنگین‌تر به خانواده‌هایی است که عملاً امکان جایگزینی این کالا را ندارند. این موضوع می‌تواند منجر به کاهش مصرف، استفاده از جایگزین‌های نامناسب یا افزایش اضطراب و ناامنی تغذیه‌ای در میان والدین شود؛ مسئله‌ای که پیامدهای آن فراتر از اقتصاد، به حوزه سلامت عمومی گره می‌خورد.
وقتی کالایی با این درجه از اهمیت، تورمی نزدیک به ۷۵ درصد را تجربه می‌کند، پیام آن روشن است: تورم کالاهای اساسی در حال نفوذ به حساس‌ترین بخش‌های زندگی خانوارهاست. شیر خشک در دی‌ماه، نماد بخشی از تورم پنهانی است که مستقیماً آینده سلامت نسل بعد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
