طبق دادههای مرکز پژوهشهای مجلس، مصرف تریاک برای تولید دارو طی یک دهه گذشته در سطح مشخص و ثابت باقی مانده و میانگین سالانه آن حدود ۴۵۰ تا ۴۶۰ تن بوده است. گزارش این مرکز تأکید میکند هیچ جهش مصرفی در این دوره ثبت نشده و نیاز دارویی کشور تغییر نکرده است.
با این حال، در ماههای اخیر برخی نهادها از افزایش مصرف به بیش از هزار تن سخن گفتهاند؛ رقمی که دو برابر دادههای رسمی است. مجلس این اختلاف را «تناقض بنیادی» توصیف کرده و میپرسد افزایش ناگهانی مصرف بر چه مبنایی اعلام شده و کدام بخش تخصصی آن را تأیید کرده است.
مرکز پژوهشها احتمال میدهد بزرگنمایی نیاز دارویی میتواند با انگیزه اقتصادی پیوند داشته باشد؛ زیرا طرحهای مطرحشده درباره قانونیسازی کشت خشخاش صرفاً زمانی قابل توجیه است که نیاز دارویی کشور افزایش یافته باشد. در حالیکه گزارشها نشان میدهد چنین افزایشی وجود نداشته و کشور با مصرف حدود ۴۶۰ تن بدون کمبود دارو پیش رفته است.
اختلاف ۵۰۰ تنی، در صورت تأیید نشدن، مسیر سیاستگذاری مواد مخدر را با ابهام مواجه میکند و پرسشهایی درباره شفافیت آمار، نقش ذینفعان و هدف واقعی طرحهای جدید ایجاد میکند. تا روشنشدن این تناقض، هر تصمیمی درباره توسعه سطح کشت، با ریسک انحراف منابع و پیامدهای اقتصادی همراه خواهد بود.
