به گزارش تحریریه زمان اقتصاد، بررسی آمارهای تورم نقطه‌به‌نقطه نشان می‌دهد گروه «روغن‌ها و چربی‌ها» در بهمن ۱۴۰۴ با ثبت نرخ ۲۰۷.۴۴ درصدی، بیشترین افزایش قیمت را در میان اقلام خوراکی تجربه کرده است. این در حالی است که سقف تاریخی تورم این گروه در تیر ۱۴۰۱ با ۲۸۹.۱۹ درصد ثبت شده و کمترین میزان آن نیز در مرداد ۱۴۰۳ به منفی ۰.۶۸ درصد رسیده بود. اکنون پس از یک دوره نوسان، بار دیگر روغن به صدر جدول تورمی بازگشته است.
افزایش شدید قیمت روغن در شرایطی رقم خورده که طی دو ماه اخیر گزارش‌های متعددی از کمبود این کالا در سطح خرده‌فروشی‌ها منتشر شد. هرچند برخی کارشناسان و فعالان بازار تأکید داشتند که کشور با کمبود واقعی روغن مواجه نیست، اما اختلال در شبکه توزیع و شکل‌گیری انتظارات تورمی، موجی از تقاضای هیجانی را در بازار ایجاد کرد.
هم‌زمان با انتشار اخبار مربوط به محدودیت عرضه، صف‌های خرید و افزایش مراجعه مردم به فروشگاه‌ها شکل گرفت. در نتیجه، هر سری جدید از عرضه روغن با قیمتی بالاتر از دوره قبل وارد بازار شد. این روند افزایشی، به‌ویژه پس از انتقال ارز ترجیحی از واردکننده به مصرف‌کننده نهایی، شدت بیشتری گرفت و عملاً قیمت تمام‌شده این کالای اساسی افزایش یافت.
مجموعه‌ای از این عوامل شامل رشد هزینه‌های تولید، افزایش نرخ ارز در ماه‌های گذشته، تغییر سیاست‌های حمایتی و تشدید انتظارات تورمی در بازار، زمینه جهش دوباره قیمت روغن را فراهم کرده است. در این میان، روغن تنها قلم خوراکی بوده که تورم آن از مرز ۲۰۰ درصد عبور کرده و فاصله محسوسی با سایر اقلام غذایی دارد.
اکنون با ثبت تورم ۲۰۷ درصدی، روغن بار دیگر به یکی از کانون‌های اصلی فشار معیشتی بر خانوارها تبدیل شده و توجه سیاست‌گذاران را به ضرورت مدیریت بازار و ثبات در زنجیره تأمین جلب کرده است.
تداوم این روند می‌تواند بر سایر اقلام وابسته نیز اثرگذار باشد؛ چراکه روغن یکی از نهاده‌های مهم در صنایع غذایی و مصرف روزمره خانوار است. از این رو، نحوه مدیریت عرضه و سیاست‌های ارزی ماه‌های آینده نقش تعیین‌کننده‌ای در مهار یا تداوم این موج تورمی خواهد داشت.
