به گزارش زمان اقتصاد، سهم صندوق‌های بازنشستگی از بودجه عمومی دولت در بازه سال‌های ۱۳۹۶ تا لایحه ۱۴۰۵ نشان می‌دهد که اعتبارات اختصاص‌یافته به این بخش عمدتا در محدوده ۱۳ تا ۱۸ درصد نوسان داشته است.
در لایحه بودجه ۱۴۰۵، سهم صندوق‌های بازنشستگی از بودجه عمومی دولت ۱۶.۴ درصد پیشنهاد شده است. این رقم پس از افتی که در سال ۱۴۰۴ رخ داده بود، دوباره روند افزایشی را نشان می‌دهد و به سطحی نزدیک به میانگین سال‌های اخیر بازگشته است. در کل دوره مربوط به سال‌های ۱۳۹۶ تا لایحه ۱۴۰۵، بیشترین سهم مربوط به سال ۱۴۰۳ با ۱۷.۷ درصد و کمترین سهم مربوط به سال ۱۳۹۶ با ۱۳.۳ درصد ثبت شده است.
سهم صندوق‌های بازنشستگی از بودجه عمومی دولت در لایحه بودجه ۱۴۰۵ برابر ۱۶.۴ درصد پیشنهاد شده است. بودجه عمومی همان بخشی از بودجه است که دولت با آن هزینه‌های روزمره و عمومی کشور را پرداخت می‌کند؛ مثل حقوق و دستمزد، یارانه‌ها، بخشی از هزینه‌های آموزش و سلامت و همچنین برخی پروژه‌های عمرانی. به همین دلیل، وقتی سهم یک ردیف در بودجه عمومی بالا می‌رود، یعنی بخش بیشتری از همین منابع عمومی به آن اختصاص پیدا می‌کند و طبیعتا سهم باقی‌مانده برای سایر هزینه‌ها کمتر می‌شود.
افزایش فشار بر صندوق‌ها بیشتر به ترکیبی از عوامل ساختاری و مدیریتی برمی‌گردد؛ از جمله چگونگی مدیریت دارایی‌ها و منابع صندوق‌ها در سال‌های گذشته، و همچنین تغییرات جمعیتی با کاهش نرخ باروری و حرکت جامعه به سمت سالمندی، نسبت جمعیت شاغل به بازنشسته کاهش پیدا می‌کند و در نتیجه تامین مالی مستمری‌ها سخت‌تر می‌شود؛ به‌خصوص زمانی که شرایط معیشتی، انگیزه یا امکان فرزندآوری را در بخشی از جامعه محدودتر کرده باشد. در چنین شرایطی، اتکای بیشتر صندوق‌ها به منابع بودجه‌ای می‌تواند برجسته‌تر شود، بدون آنکه مسئولیت مستقیم آن متوجه بازنشستگان باشد.
برای مطالعه بیشتر، صفحه کلان و سیاست اقتصاد را در زمان اقتصاد دنبال کنید.
