پل کلی،دانشمند ارشد مؤسسه خواب دانشگاه آکسفورد، در پژوهش گستردهای درباره ریتمهای شبانهروزی انسان تأکید کرد ساعت کاری مرسوم ۹ تا ۱۷ با ساعت بیولوژیکی بدن به ویژه برای افراد زیر ۵۵ سال در تضاد است. وی کمبود خواب ناشی از این برنامهریزی نامناسب را معادل شکنجه توصیف کرد و هشدار داد این وضعیت بهرهوری و سلامت نیروی کار را به شدت تحت تأثیر قرار میدهد.
به گفته این محقق، دادههای پژوهشی نشان میدهد جوانان در گروه سنی ۱۴ تا ۲۴ سال به طور متوسط بیش از دو ساعت کمبود خواب دارند که این میزان برای گروه سنی ۳۰ تا ۳۵ سال حدود یک و نیم ساعت است و این وضعیت تا ۵۰ سالگی ادامه دارد. کلی با ارائه راهکار عملی پیشنهاد داد شروع کار برای جوانان باید از ساعت ۱۰ صبح و برای نوجوانان ۱۶ تا ۱۸ سال از ساعت ۱۱ آغاز شود.
این تغییر برنامه نه تنها میتواند تأثیر مستقیمی بر بهبود بهرهوری نیروی کار و کاهش هزینههای ناشی از خطاهای انسانی داشته باشد، بلکه میتواند موجب کاهش غیبتهای کاری، بهبود خلق و خو و کاهش تصادفات شغلی شود. از دیدگاه اقتصادی، تنظیم ساعت کار بر اساس ریتم بیولوژیکی میتواند بازدهی سرمایه انسانی را افزایش داده و از اتلاف منابع جلوگیری کند.
مدیران که معمولاً در دهه پنجاه زندگی هستند، از برنامه فعلی سود میبرند در حالی که جوانترها با کاهش کارایی مواجه میشوند. این ناهماهنگی میتواند به کاهش بهرهوری کلی در سازمانها و افزایش هزینههای عملیاتی منجر شود.
منبع: دیجیاتو
