مدیرکل دفتر زیستبومها و سواحل دریایی سازمان حفاظت محیطزیست با اشاره به تشدید بحران آب در کشور گفت که توسعه آبشیرینکنها اگرچه در شرایط کمآبی روی میز سیاستگذار قرار گرفته، اما نباید به راهحل غالب تبدیل شود. به گفته او، وزارت نیرو مکلف است ابتدا بر کاهش هدررفت، اصلاح الگوی مصرف و بهرهوری منابع موجود تمرکز کند و تنها در نبود گزینه دیگر، به شیرینسازی آب دریا روی بیاورد.
برنامهریزیها نشان میدهد تأمین حدود یک میلیارد مترمکعب آب از طریق آبشیرینکنها برای شرب و صنعت در دستور کار قرار گرفته و استفاده از این روش برای ۱۷ استان عمدتا جنوبی، تکلیف قانونی شدهاست؛ بهگونهای که قرار است نزدیک به ۳۰ درصد آب شرب این مناطق از مسیر شیرینسازی تأمین شود. با این حال، سهم بالای انرژی، هزینه سرمایهگذاری و مدیریت پساب، این گزینه را به راهکاری پرهزینه تبدیل کردهاست.
مقامهای محیطزیست همچنین به مسئله انتقال آب اشاره کردند. طبق برآوردها، انتقال آب شیرینشده به مسیرهای بیش از هزار کیلومتر، نه از نظر اقتصادی و نه از منظر زیستمحیطی توجیهپذیر نیست. هزینه هر مترمکعب آب منتقلشده حدود ۵ دلار، معادل نزدیک به ۵۰۰ هزار تومان برآورد میشود؛ رقمی که میتواند قیمت تمامشده آب را بهطور مستقیم به مصرفکننده یا بخش صنعت منتقل کند.
در همین چارچوب، سازمان حفاظت محیطزیست اعلام کرده برای کاهش ریسکها، ۳۱ معیار مشخص برای جانمایی آبشیرینکنها در سواحل جنوبی کشور تدوین شدهاست. این معیارها شامل ملاحظات اکولوژیک، عمق و محل برداشت و تخلیه، فناوری مورد استفاده و ظرفیت مجاز واحدهاست. سیاست کلی نیز محدودسازی استقرار آبشیرینکنهای بزرگ در خلیج فارس و تمرکز بر واحدهای کوچک برای سکونتگاههای ساحلی عنوان شدهاست؛ رویکردی که هدف آن کنترل هزینهها و کاهش فشار بر اکوسیستمهای دریایی است.
منبع: تسنیم
