تحقیق و گزارش از احمد قربانی خبرنگار زمان اقتصاد
در دیداری که در ۳۰ اکتبر میان ترامپ و شی جین پینگ در کره جنوبی انجام شد، دو کشور به توافقی موقت دست یافتند که قرار است برای یک سال، صدای طبل جنگ تجاری را پایین بیاورد. واشنگتن وعده داد برخی تعرفهها را کاهش دهد و در مقابل، پکن نیز با چاشنی لبخند دیپلماتیک، محدودیتهای صادرات عناصر کمیاب را به تعویق انداخت. عناصری که به نظر میرسد خود ترامپ تا دیروز نمیدانست دقیقاً از کجا استخراج میشوند!
بازارها از خوشحالی سرخوش شدند، شاخصها بالا رفتند و طلا کمی آرام شد، اما کارشناسان یادآور شدند که این توافق بیش از آنکه شبیه پایان یک نبرد باشد، نوعی غلاف کردن موقت شمشیر است.
ترامپ حالا با همان شور همیشگیاش از پیروزی میگوید، اما در پشت صحنه، چین بدون شلیک حتی یک گلوله اقتصادی، توانسته آمریکا را از تهدید تعرفه ۱۰۰ درصدی عقب براند.
در بخش کشاورزی، پکن قول داده از آمریکا سویا بخرد! همان محصولی که به گفته ترامپ بهترین سویا در تاریخ بشریت است!
و در بخش فناوری، توافق شد که تیکتاک فعلاً از تبعید در سیلیکونولی جان سالم به در ببرد.
تحلیلگران میگویند این توافق بیشتر شبیه آن است که دو طرف تصمیم گرفتهاند فعلاً لبخند بزنند تا زمان بخرند!
چین میداند که زمان به نفع اوست و ترامپ امیدوار است تا انتخابات بعدی، این لبخندهای ساختگی را بهعنوان سند موفقیت اقتصادی خود به رأیدهندگان نشان دهد.
گفتنی است، ترامپ ممکن است تعرفهها را پایین آورده باشد، اما بعید است از غرورش بگذرد. توافق اخیر، اگرچه روی کاغذ آتشبس است، اما در واقع بیشتر شبیه آن است که آتش همچنان روشن مانده، فقط دودش فعلاً جهتش را عوض کرده است !
