آیا شکست مرز ۱۰۰ دلاری و بازگشت برنت به کانال ۹۶ دلار، پایان دوره هیجان در بازار جهانی انرژی است؟

به گزارش زمان اقتصاد، بررسی نمودار یک‌ساله بهای نفت خام برنت نشان می‌دهد که پس از نوسانات شدید ماه‌های اخیر و صعود قیمت تا نزدیکی ۱۰۷ دلار در معاملات ابتدای هفته، بازار با یک موج سنگین عرضه مواجه شده و کانال سه‌رقمی را از دست داده است. با وجود این اصلاح شدید، بازدهی یک‌ساله این شاخص همچنان با افزایش بیش از ۳۰ دلار نسبت به کف‌های سالانه، در محدوده ۴۷.۳۸ درصد مثبت باقی مانده و رشد ماهانه نیز رقم ۶.۴۹ درصد را نشان می‌دهد که گویای ثبت سومین ماه متوالی رشد کلی شاخص است.

از منظر تحلیل بنیادین، افت قیمت‌ها حاصل هم‌افزایی هم‌زمان چند متغیر ملموس در سمت عرضه است:

۱. عادی‌سازی جریان صادراتی نفت: داده‌های رصد حمل‌ونقل دریایی نشان می‌دهد میانگین ۱۰ روزه خروج محموله‌های خام از خاورمیانه به ۱۷.۵ میلیون بشکه در روز بازگشته که حاکی از پوشش تقریبی کسری‌های صادراتی پیشین است.

۲. تقویت مسیرهای جایگزین زمینی: استمرار فعالیت خط لوله شرق–غرب با نیمی از ظرفیت اسمی (حدود ۳.۵ میلیون بشکه در روز) در کنار تداوم عبور نفتکش‌ها از آبراه‌های کلیدی، مسیر توزیع فیزیکی را روان کرده است.

۳. تزریق از ذخایر استراتژیک و افزایش ذخایر تجاری: تصمیم برای عرضه ۴۰ میلیون بشکه نفت از ذخایر راهبردی انرژی در آمریکا به‌منظور کنترل بهای سوخت مصرفی و همچنین اعلام رشد یک میلیون بشکه‌ای ذخایر تجاری این کشور در هفته گذشته، فشارهای انقباضی تراز عرضه را تا حد زیادی خنثی کرده است.

جدول زیر تصویری شفاف از نماگرهای معاملاتی، متغیرهای سمت عرضه و اثرات ساختاری آن بر بازار در معاملات ۸ مهر ارائه می‌دهد:

افت بهای نفت برنت به سطح ۹۶ دلار نشان‌دهنده دست‌بالای عوامل بنیادی و بهبود دسترسی بازار به نفت فیزیکی در برابر متغیرهای افزایشی است. آزادسازی ذخایر راهبردی و روان‌سازی مسیرهای لجستیکی توانسته‌اند کسری عرضه را جبران کرده و بازار را وارد فاز بازتنظیم قیمت کنند. با این حال، تا زمان بازگشت پایدار تراز عرضه و تقاضا به یک تعادل بلندمدت، سطح ۹۵ تا ۹۶ دلار به‌عنوان حمایت محوری کوتاه‌مدت عمل خواهد کرد و بازار چشم‌انتظار تداوم جریان منظم نفت در پایانه‌های صادراتی خواهد بود.