در هفتههای اخیر، گزارشهای متعددی از کمبود شدید ذرت و کنجاله سویا منتشر شده است؛ نهادههایی که پایه اصلی تولید مرغ و تخممرغ محسوب میشوند. بسیاری از مرغداران میگویند با وجود پرداخت هزینه در سامانه بازارگاه، نهادهای دریافت نکردهاند و ناچار شدهاند بخشی از جوجهها را معدوم کنند.
به گفته حسین مهدیزاد، رئیس کارگروه طیور اتاق ایران، «ذرت مصوب ۱۱ هزار و ۳۰۰ تومانی در عمل تا ۳۱ هزار تومان و سویا ۲۰ هزار تومانی تا ۴۰ هزار تومان معامله میشود». او هشدار داده است که اگر تا ۱۰ روز آینده برای واردات و تخصیص ارز تصمیم فوری گرفته نشود، قیمت هر کیلو مرغ به ۲۵۰ هزار و تخممرغ به ۱۵۰ هزار تومان خواهد رسید.
در حالیکه وزارت جهاد کشاورزی از ترخیص محمولهها و تخصیص ارز خبر میدهد، فعالان بازار از ناهماهنگی میان آمار رسمی و وضعیت میدانی سخن میگویند. انباشت کالا در بنادر و تأخیر در ترخیص، زنجیره تأمین را مختل کرده و به گفته تولیدکنندگان، سیاستهای قیمتگذاری دولتی نیز زیان آنها را سنگینتر کرده است.
بحران فعلی یادآور چالش همیشگی در سیاست یارانهای نهادههاست؛ سیاستی که با نیت کنترل قیمت مصرفکننده اجرا شده اما در عمل به ناکارآمدی، کمبود و رانت منجر شده است.
