محاسبات نشان می‌دهد که در تاریخ ۱۴۰۴/۱۰/۰۹ ارزش دلاری بازار سرمایه ایران به ۱۰۴ میلیارد دلار رسیده است. این شاخص که معمولاً برای مقایسه قدرت خرید و جذابیت نسبی بازار با دوره‌های گذشته استفاده می‌شود، طبق همین گزارش نسبت به سقف تاریخی خود حدود ۷۴ درصد کاهش دارد و در مقایسه با میانگین تاریخی نیز حدود ۴۵ درصد پایین‌تر است.
کاهش ارزش دلاری بازار به این معناست که حتی اگر ارزش ریالی شرکت‌ها در مقاطعی بالا مانده باشد، با رشد نرخ ارز یا افت قیمت سهام، ارزش‌گذاری دلاری بازار تضعیف شده است. این وضعیت معمولاً در دوره‌هایی دیده می‌شود که انتظارات تورمی و ریسک‌های سیاستی افزایش یافته و هم‌زمان نرخ تنزیل بالا می‌رود؛ نتیجه آن فشار بر قیمت سهام و کاهش توان تامین مالی از مسیر بازار سرمایه است.
از منظر هزینه-فایده، افت ارزش دلاری می‌تواند برای سرمایه‌گذاران خارجی و حتی داخلی یک سیگنال ارزش‌گذاری پایین‌تر باشد، اما پایداری آن به متغیرهایی مثل ثبات سیاست‌گذاری، چشم‌انداز سودآوری شرکت‌ها، نرخ بهره و دسترسی بنگاه‌ها به ارز و واردات نهاده‌ها وابسته است. در صورت تداوم نااطمینانی، کاهش ارزش دلاری الزاماً به معنای ارزندگی نیست و ممکن است بازتاب ریسک‌های انباشته باشد.
