به گزارش تحریریه زمان اقتصاد، آمارهای رسمی نشان میدهد تورم نقطه به نقطه کالاهای بیدوام در فروردین ۱۳۹۸ به ۷۲.۹۲ درصد رسیده بود، اما طی سالهای بعد کاهش قابل توجهی داشت و در فروردین ۱۳۹۹ به ۱۶ درصد سقوط کرد. این کاهش، به معنای کاهش فشار بر سبد مصرفی خانوارها بود. با این حال، روند صعودی دوباره از اواخر سالهای بعد آغاز شد و در تیر ۱۴۰۱ به ۷۱ درصد رسید، و نشان داد که فشار اقتصادی دوباره بر هزینههای روزمره خانوارها افزایش یافته است.
آخرین آمارها نیز در اردیبهشت ۱۴۰۳ تورم این گروه کالاها را ۲۲.۸ درصد نشان میدهد، اما رقم تورم نقطه به نقطه در دیماه ۱۴۰۴ به ۸۴.۳ درصد رسیده است؛ جهشی تاریخی که فشار قابل توجهی بر قدرت خرید شهروندان وارد میکند.
این روند، نتیجه عوامل متعددی است؛ از جمله افزایش هزینههای تولید، نوسانات نرخ ارز و سیاستهای تورمی گذشته که همگی باعث شدهاند قیمت کالاهای بیدوام سریعتر از سایر اقلام بالا برود. در نتیجه، خانوارها ناچار به تغییر رفتار مصرفی خود میشوند؛ مثلاً خرید برندهای ارزانتر، کاهش مصرف برخی اقلام یا کاهش کیفیت کالاهای مصرفی روزانه.
به زبان ساده، وقتی قیمت نان، گوشت، شیر، پوشاک و سایر کالاهای بیدوام افزایش مییابد، این فشار به صورت مستقیم بر سبد مصرفی خانوارها حس میشود و زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار میدهد. از سوی دیگر، بازار این محصولات نیز با چالشهایی نظیر کاهش تقاضا، نوسانات عرضه و رشد هزینههای تولید روبهرو میشود.
برای مطالعه بیشتر و دنبال کردن آمارهای دقیق تورم و اثرات آن بر اقتصاد واقعی خانوارها، میتوانید اقتصاد واقعی را در زمان اقتصاد دنبال کنید.
