براساس داده‌های ارائه‌شده در نمودار، سهم طلا از کل دارایی‌های ذخیره‌ای (به‌جز ایالات متحده) که در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ در محدوده بین ۴۰ تا ۶۵ درصد قرار داشت، از اواسط دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۱۰ روندی نزولی طی کرد و حتی برای مدتی به کمتر از ۱۵ درصد سقوط کرد.
اما از سال‌های میانی دهه ۲۰۱۰ به بعد، این روند معکوس شد و طی چند سال اخیر رشد ملایمی را تجربه کرد. این افزایش از سال ۲۰۲۲ شتاب بیشتری گرفت و طبق آخرین داده‌ها در سال ۲۰۲۵، سهم طلا از ذخایر بانک‌های مرکزی جهانی به حدود ۲۵ درصد رسیده و رکورد بیشترین سطح در بیش از ۲۰ سال گذشته را ثبت کرده‌است.
کارشناسان این تغییر را نتیجه عواملی مانند افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیکی، نگرانی از تورم جهانی، تمایل کشورها به تنوع‌بخشی دارایی‌ها و کاهش وابستگی به دلار آمریکا می‌دانند. افزایش خرید طلا توسط برخی بانک‌های مرکزی آسیایی و بازارهای نوظهور نیز نقش مهمی در این رشد ایفا کرده‌است.
